Kabelraden

Op 29 september sprak minister Bijsterveldt (OCW) tijdens het omroepcongres kort over haar plannen voor de invulling van het tv-pakket in de toekomst. De omvang van het tvpakket wordt voor alle infrastructuren (kabel, maar ook voor KPN of bijvoorbeeld Tele2) vastgelegd op ten minste 30 zenders.

Daarmee komen er voor het eerst regels voor digitale pakketten en voor andere infrastructuren. In de huidige wet is alleen een minimumpakket voor analoge kabeltelevisie voorgeschreven. Programmaraden juichen het toe dat ook andere kijkers recht krijgen op een minimum omvang van het pakket. Jammer is alleen dat die omvang ten opzichte van de bestaande digitale pakketten vrij beperkt is. Immers, digitale pakketten bevatten nu al zeker meer dan 60 zenders.

Het begin van een regeling is er dus. Maar alleen een minimumomvang is zeker niet voldoende. Kijkers willen niet alleen kwantiteit maar ook kwaliteit. Zij willen invloed op de invulling van het pakket. Zolang zij dat pakket niet zelf kunnen samenstellen kan dat alleen maar door een regeling die consumenten gezamenlijk zeggenschap geeft. Dat kan door gebruik te maken van onderzoek (zoals de minister al eerder heeft voorgesteld) aangevuld met eisen over diversiteit van het pakket. Bij die invulling zouden bovendien ook klantenvertegenwoordigers een rol moeten krijgen. Er moet ruimte zijn om regionale voorkeuren en nieuwe initiatieven in het pakket door te voeren.

De programmaraden zijn daarom zeer benieuwd naar de manier waarop de minister uiteindelijk invulling geeft aan de nieuwe regeling.

Speech minister van Bijsterveldt op het omroepcongres
Er woedt al enkele jaren een discussie over de rol van programmaraden. Ik waardeer de inzet van de programmaraden zeer.
Zij draaien allemaal op vrijwilligers, die namens de consument waken over de pluriformiteit van het basispakket. Maar ik signaleer ook dat er veel spanningen zijn rondom het systeem, wat leidt tot de nodige procedures bij het Commissariaat en bij de rechter. Bovendien adviseren de programmaraden alleen over het analoge kabelpakket, terwijl langzamerhand digitale televisie de norm wordt.

Mijn voorganger Ronald Plasterk heeft al eens een alternatief voorgesteld, maar zijn plannen zijn nooit omgezet in wetgeving. Aan mij is nu de taak alsnog de Mediawet te wijzigen. Ik zal volgende maand een brief hierover naar de Tweede Kamer sturen. Ik kan daarop niet vooruitlopen, maar ik wil wel alvast enkele gedachten met u delen.

De centrale vraag is natuurlijk wat je als wetgever wilt bereiken. Ik denk dat de doelstelling helder is: de Mediawet moet verzekeren dat alle Nederlandse huishoudens een gevarieerd basispakket kunnen ontvangen. Het moet daarbij niet uitmaken waar mensen wonen, op welke netwerken ze zijn aangesloten, en bij welke aanbieders ze een televisiepakket afnemen. Dat betekent volgens mij dat we anno 2011 niet meer alleen naar de kabelbedrijven moeten kijken. Partijen als KPN, Canal Digital en Tele2 bedienen ook dik 2 miljoen huishoudens en ook zij hebben een maatschappelijke opdracht.

De volgende vraag is: hoe geef je die maatschappelijke opdracht vorm? Ik denk dat dit dankzij de digitalisering gemakkelijker is geworden. Er is veel meer capaciteit op alle netwerken. Dat geeft ruimte om een groter wettelijke basispakket voor te schrijven, bijvoorbeeld een pakket van 30 zenders in plaats van 15 zenders. De belangrijkste publieke en commerciële zenders zullen dan een plek krijgen in het basispakket, en de meeste kijkers zullen daarmee tevreden zijn. Misschien ook zonder advisering door programmaraden.

Hoe ik dat precies wil regelen, leest u volgende maand in mijn brief aan de Tweede Kamer.